Albanski „Onufri“ objavio roman Miraša Martinovića „Posljednji Eshilov dan“

Albanski „Onufri“ objavio roman Miraša Martinovića „Posljednji Eshilov dan“

431
2
Podijeli
 

miras knjiga na albanskom koriceU ediciji Inostrani roman, u prvodu Qazima Muje i redakturi Dimitrova Popovića, najpoznatija izdavačka kuća u Albaniji, „Onufri“ iz Tirane, objavila je ovih dana roman „Posljednji Eshilov dan“ – „Dita e fundit e Eskilit“, crnogorskog književnika Miraša Martinovića.
Knjiga je izazvala veliku pažnju na nedavno održanom sajmu knjiga u glavnom gradu Albanije.
„Posljednji Eshilov dan“ je prvi Martinovićev roman iz vrta antike, kojim započinje korpus kasnije objavljenih romana sa antičkim temama: Vavilonski mudraci, Putevi Preavlise (objavljen u Italiji sa naslovom Pietre di Montenegro)),Otvaranje Agruvijuma, Teuta (nekoliko izdanja i intrenacionalna pozorišna predstava), Snovi u Doklei, Dioklitijsko zavještanje, Antički gradovi/snovi isudbine i Povratak u Aleksandriju.
– Veoma sam radostan i imponuje mi što je moj roman objavljen u izdanju jedne tako velike izdavačke kuće Onufr, i u susjednoj nam Albaniji, koji je, između ostalog, i ovlašćeni izdavač najvećeg alabanskogh pisca Isamilja Kadarea. Tako ova moja knjiga, a nakon Teute, počinje da živi na tom jeziku. Dugo i pažljivo je pripreman prevod moje knjige, suptilno i sa puno ljubavi to je učinio Qazim Muja, uz redktoreske finese Dimitrova Popovića. Direktoru i glavnom uredniku ove izdavačke kuće Bujaru Hudhriju, bilo je veoma stalo da prevod bude urađen do prefekcije. Prilika je da se zahvalim Bujaru, Qazimu, Dimitrovu, za prevod i objavljivanje romana – navodi Martinović.
miras_martinovic2On objavljivanje njegove knjige na albanskom smatra dobrom poveznicom između albanske i crnogorske kulture. Zapravo, knjige i umjetnost, najljepši su i najtrajniji mostovi između naroda i njihovih kultura – navodi Marinović:
– Albanci su za moju literaturu pokazali veliko intresovanje, objavljujući me i u poznatim književnim časopisima. Albanska literatura je danas sigurno jedan od značajnijih u Evropi, zato je treba više prevoditi, a države, Crna Gora i Albanija, treba da izdvajaju sredstava za prevođenje, kao značajan most u povezivanju literatura.
Roman „Posljednji Eshilov dan“ bavi se sudbinom i izgnanstvom, Eshila tragičara onda i sada. U vrijeme koje slovi kao Perkilov zlatni vijek, vrijeme demokratije, kada se demokratrijom viče na sva usta, na svakom mjestu i u svakoj prilici (a viče se uglavnom tamo gdje nešto treba pokriti i čega nema!) biva prognan najveći helenski pjesnik. To je vrijeme kada Atina ratuje, vodi osvajačke ratove, kada stižu transporti mrtvih, pod velom noći i uz šutnju. O mrtvima se ćuti. Eshil se usudio da to osudi, kao besmislni rat… što ga je koštalo izgnanstva. Njegov sud se kosio sa zvaničnom državnom politikom, čija on biva žrtva.
– Devedesete godine, kada pišem roman, godine su kada se kod nas, na prostorima Ex yu, dešavaju slične stvari, ratovi i mrtvi, koji kroz moj roman defiluju, uz veliko vikanje i odobrenje tolikih žrtava. Samo rijetki se usuđuju da dignu glas…. I oni bivaju satanizovani, proganjani i likividarni… Dakle, istorija se ponavlja. Ratovi se ponavljaju. Ali i glasovi, iako usamljeni, dragocjeni glasovi, koji se tada ućutkuju, ali im kasnije vrijeme daje za pravo – priča Martinović, poručujući da je i danas Eshil nasušno potreban, koliko i u svom vremenu.

2 Komentari

Ostavite komentar

*

code