Uoči izložbe slika i crteža Josipa Bepa Benkovića

Uoči izložbe slika i crteža Josipa Bepa Benkovića

559
1
Podijeli
 

Povodom 110 godina od rođenja Josipa Bepa Benkovića i 50 godina osnivanja prestižne galerije sa njegovim imenom u Starom gradu, u Herceg Novom, u četvrtak,19. maja, u 20 časova, biće otvorena izložba slika i crteža ovog umjentnika, antifašiste i revolucionara.

izlozba josipa bepa benkovicaDok je pisala tekst za katalog o izložbi Benkovića, energične i svestrane ličnosti, koja sigurno ne zaslužuje zaborav, kojem smo kao društvo jako skloni, istoričarka umjetnosti, Jasmina Žitnik je razmišljala o dvije stvari: o odnosu borbe kroz umjetnost i borbe oružjem i žrtvom, kao i o nadživljavanju umjetničkim djelom.
– I najveće umjetničko djelo je uništivo i propadljivo kao i ljudski život, i odgovornost budućih generacija je da ga prepoznaju i čuvaju. Benković je vjerovao u ideale revolucije i NOB-a i borio se onako kako je tada jedino i mogao, dok je svijet umjetnosti čuvao za sebe, i ostavio nama, budućim generacijama u naslijeđe – zapisala je Jasmina Žitnik.
Josip Bepo Benković je bio veoma senzibilna umjetnička duša, što takođe nalazimo među redovima istoričara umjetnosti. Iza sebe je ostavio veliki opus radova, slijedeći istodobno pravila akademskog umjetničkog obrazovanja i svoje nastojanje da ostvari sopstveni „zvuk“ u djelima i da u pogledu likovnog stvaranja sustigne
savremene tokove u umjetnosti svoga doba, ocijenila je Žitnik.

Posvećenost ljudskoj figuri

Kada se sagleda Bepovo umjetničko zavještanje, začudimo se izostanku tj. manjku djela na temu socrealizma (uglavnom mali formati i skice) i velikoj posvećenosti ovog umjetnika ljudskoj figuri nježne, tamnije i intimističke vibre.
– Benković je bio umjetnik dinamičnog izraza: nekada bi dovršavao sliku do idealne potpunosti, a drugi put bi oslobađao ruku i nemirnom linijom davao karakter motivima, ostavljajući utisak brzine, spontanosti, ekspresivnosti. Sačuvan je priličan broj njegovih crteža. Po duhu i interesovanjima, crteži su bliski Benkovićevim slikama i pretežno su rađeni olovkom ili ugljenom, a u manjem broju crvenom kredom ili tušem. Protežu se od ranijih djela, u kojima se tek naslućuje lični izraz, do zrelih ostvarenja, od krokija i skica do kompletnih, detaljnih studija – navodi Žitnik.
Među Benkovićevim radovima ima onih koji su nastali u svrhu vježbe (crteži ruke), raznih portreta i studentskih radova kojima je tema muški/ženski akt. U portretima se ogleda zapažanje ne samo detalja fizionomije, već i duha, karaktera, kao i „hvatanje“ ekspresije lica u nekom trenutku. Neki crteži imaju gotovo karakter žanra (žena koja plače, žena koja se češlja).
Od 1966. godine, kada je osnovana galerija sa imenom Josipa Benkovića, priređene su tri veće izložbe u njegovu čast u matičnoj galeriji: izložba crteža-studija ovog umjetnika 1985. godine, izložba slika i crteža Josipa Bepa Benkovića i Ivana Lučeva o tridesetom rođendanu galerije 1996. godine, izložba njegovih radova povodom 40-godišnjice galerije i 100-godišnjice rođenja umjetnika 2006. godine, kada je izdata dopisnica i prigodni poštanski žig. Danas se Bepovo ime može naći na tri spomen ploče u Beogradu: u ULUS-ovom paviljonu, u Glavnoj pošti i na mjestu gdje je nekada bila organizacija Botić.

Testament

Svojim testamentom Ana Benković, majka Josipa Benkovića, svu svoju pokretnu i nepokretnu imovinu ostavila je Opštinskom udruženju Saveza boraca NOR-a u Herceg Novom.
Na 15. decembar 1966. godine, poslije zatvaranja Umjetničke škole u Herceg Novom, umjetnici i dobronamjerni građani osnivaju umjetničku galeriju pod okriljem Saveza boraca. Galerija dobija naziv po Josipu Bepu Benkoviću.
Ova godina se uzima kao godina osnivanja galerije koja je praktično počela sa radom organizovanjem I Hercegnovskog zimskog salona februara 1967. godine.

Životni put Benkovića

Josip Bepo Benković je rođen u Zadru 1. novembra 1906.
godine. U Makarskoj je završio osnovnu i građansku školu, a poslije smrti oca 1921. godine, sa majkom i dvije sestre, nastanio se u Herceg Novom, u kući svog đeda Eduarda Sagera.
Nižu gimnaziju je završio u Herceg Novom, a višu u Kotoru, gdje je i maturirao 1927/1928. Potom ide u Beograd, gdje uporedo završava prava i umjetničku školu, u klasi profesora Ljuba Ivanovića.
Govorio je italijanski, ruski, francuski i njemački jezik. Sa Andrejevićem Kunom, Mirkom Kujačićem, Borom Baruhom i drugim, formira umjetničku grupu „Život“.
Pisao je za tada progresivne časopise „Stožer“ i „Naša Stvarnost“. Jedan je od prvih organizatora naprednog radničkog pokreta u Herceg-Novom, gdje je aktivno sarađivao sa URS-om.
U Beogradu je vrlo aktivno učestvovao u radu napredne omladine na univerzitetu i u sindikatima.Tu ga je zatekao rat gdje je po zadatku KPJ radio u ilegali. Bio je sekretar partijske ćelije i član reonskog komiteta za grad Beograd.
Specijalna policija je 1942. godine raspisala potjernicu za njim.
Nakon devet mjeseci, decembra 1943. bio je ranjen i uhapšen. Poslije dva mjeseca mučenja u specijalnoj policiji, prebačen je u logor na Banjici gdje je, kao rodoljub i antifašista, strijeljan u noći između 18. i 19. februara 1943.godine.

1 komentar

  1. Bepo, vaterpilista Jadrana. Svaka cast zaposlenima u Galeriji.Antifasizam je civilizacijska tekovina.Novi se vraca sebi. Bravo!!!

    0

Ostavite komentar

*

code