“Zglenula Meja i druge zb(i)rke”: Zrela, duhovita, nadrealna poezija Petra Vukotića

“Zglenula Meja i druge zb(i)rke”: Zrela, duhovita, nadrealna poezija Petra Vukotića

1081
2
Podijeli
 

promocija petar vukoticMašinski inženjer, ili pjesnik, tek Novljanin, Petar Vukotić, sebe doživljava kao čovjeka okrenutog umjetnosti koji je „ zalutao“ u mašinstvo. Ono mu dakako nije strano, pa uspješno pliva u obje vode. Kazao je to Vukotić sinoć na promovciji njegove zbirke pjesama „Zglenula Meja i druge zb(i)rke“.

Veče je dio programa JUK Herceg Festa „Novski talas“ a upotpunili su je novinar, publicista, književni i pozorišni kritičar, Teofil Pančić, kao i dramski pisac  i vd direktor JUK Herceg Festa, Stevan Koprivica. Stihove Petra Vukotića govorio je  glumac Miloš Pejović.

– Nije problem kada pjesnik zaluta među inženjere, već je problem što mnogi zalutaju među pjesnike i umjetnost – primjetio je Pančić. On za Vukotićevu zbirku poezije,koja predstavlja presjek  njegovog dugogodišnjeg rada i pjesničkog razvoja, kaže da se u njoj jasno sagledava njegovo pjesničko sazrijevanje.

– Ona je praktično kompilacija. U njoj se vidi i odjek onoga što jeste spoljni svijet, istorija i dešavanja na ovim prostorima koji nužno ostavljaju trag u pjesniku, a sa druge strane se, naravno, vidi jedna vrsta intimnog razvoja umjetnikove dijalektike i ličnog života koji se mijenja godinama. On podjedanko dobro savladava sve različite pjesničke  registre.

Pančić objašnjava da je u zbirci mnogo onoga što se zove poezija dosjetke, duhovitosti, kalambura, poigravanja jezikom, čak na ekstremno dobar način.

– Takođe imamo i liriku koja je u pojedinim trenucima vrlo eksplicitna. Sve rečeno je u Petrovoj poeziji dobro izbalansirano i u mjeri, da one plešu na toj tankoj žici sa koje je lako skliznuti – ocjenio je Pančić, dodajući da lirska samoironija  predominantno osjećanje u mnogim pjesmama.

– Ne treba pomisliti da ova poezija potiče od neke potrebe za ispovjednim, jer pjesnik postaje pjesnikom onog trenutka kada sopstveni životni problem uspije da poopšti i postaje jedna vrsta filozofa.

Program Herceg festa „Novski talas“ ima viziju da promoviše stvaraoce iz raznih oblasti umjetnosti koji su domicilni, ali ne na način da domicilnost predstavlja njihovu preporuku, već ono što umiju i znaju da kažu, istako je Stevan Koprivica.

On je ukazao da su mnoge od Vukotićevih  pjesama kao mali scenariji za  film, te da najboljom odlikom njegovog pjesništva smatra upravo tu vizuelnost i apsurd, odnosno obrte koje ima u poeziji uz iracionalno i nadrealno.

Vukotić je sa Škvera, iz Novog, mada u poeziji pravi otklon od toga, a autor je potvrdio “jesam proizvod Mediterana, Novi i more su moja inspiracija, ali ne i direktna tema koju pretačem u pjesništvo”. To ne znači da Mediteran „makar kroz prozračnost koja provejava poezijom“ u njoj nije prisutan, kazao je autor. Moto, kojim opisuje svoje stvaralaštvo su riječi Karla Junga „dijabolička mješavanin smiješnog i uzvišenog“.

No, Vukotić ima književne uzore, poput Danila Harmsa i Čarlsa Bukovskog, ali, kako je kazao, inspiraciju crpi iz modernih muzičkih izraza rok end rol grupa i fri džeza. Vjeruje u društveni angažman poezije i umjetništva uopšte.

Slikarstvom se bavio do prije par godina, možda će, kaže, ostaviti i poeziju u potrazi za drugim umjetničkim izrazom.

2 Komentari

  1. Ne mogah doć. A volio sam da dolazim.
    Iskrene čestitke Petru.
    Miloš da vrati “Zoran Radmilović” brkove.
    I sve pohvale za „Novski talas“ i Steva. Veoma pozitivne sličice kulture koja začudo nije mrtva.
    Teofil Pančić – šampon.

    0

Ostavite komentar

*

code