29. DANI MUZIKE/KRITIKA

29. DANI MUZIKE/KRITIKA

49
0
Podijeli

Sung_Hi_ParkTreće večeri 29. Dana muzike u Herceg Novom, priređen je resital južnokorejske koloraturne sopranistkinje Sung Hi Park i belgijskog pijaniste i kompozitora Patrika Dura. Belgijski umjetnik je  odličnoj pjevačici bio primjeren kamerni saradnik u dvijema solo pjesmama francuskih autora i uvjerljiv „zamjenik“ za orkestarsku pratnju u nizu operskih arija koje sve odreda predstavljaju sam vrh repertoara za ovaj delikatni ženski glas velikog opsega i naročite izražajnosti, posebno u njegovom „ptičjem“ registru – kaže muzikološkinja Marija Adamov.

Sung Hi Park čija je karijera podjednako uspješna i na evropskim i scenama u Aziji, predstavila se kao renomirana umjetnica, jedinstvene tehnike pjevanja i perfektnih visokih, ali isto tako i snažnih „kopf“ tonova. Plijeni prijatnim, punijim lirskim tembrom, ne tako „tankim“ kako je to često kod ovakve vrste glasova, i razumije se, besprekornom intonacijom koju je „držala“ do kraja večeri, tek neznatno posustavši u dvijema pretposljednjim tačkama (arijama iz Delibove „Lakme“ i Verdijevog „Rigoleta“).

Program je započet čuvenom arijom iz Hendlove opere „Rinaldo“ u stilu sarabande kojoj je pjevačica „oduzela“ uobičajenu patetičnost, ali je fino ispjevala i dovršila svaki barokni ukras nad mirnom, zvučno adekvatnom klavirskom podlogom, slične, bogate girlande tonova nanizavši i u ariji iz „Alčine“ istog kompozitora. Poslije solo pjesama Rejnalda Hana i Erika Satija, u kojima je klavir bio decentni kreator valovite u prvoj, odnosno valcerski ritmizovane melodije u drugoj pjesmi, i suptilno tonski usklađen partner delikatnoj vokalnoj dionici, Patrik Dur je bio ponovo uvjerljiv u dočaravanju orkestarske partije i u narednim operskim arijama, premda je ponegdje mogao dati i energičnije akcente i snažnije podsticaje. Gradacioni tok večeri vodio je potom preko arija Donicetijeve Lučije iz istoimene opere i Ofenbahove Olimpije (lutke-automata) iz „Hofmanovih priča“, zatim valcerskim pokretom naglašene arije Gunoove Julije, te orijentalno obojene Delibove „Lakme“ i prefinjene Verdijeve Đilde iz „Rigoleta“, do kulminacione, ekstremno teške arije Mocartove Kraljice noći iz „Čarobne frule“, koja je označila i vokalni vrhunac večeri.

Poseban ton koncertu dao je nastup Patrika Dura kao kompozitora, u sredini resitala. Razumljivo je da je umjetnik iz svog raznovrsnog autorskog opusa (simfonijska, koncertantna i kamerna djela, kantate, oratorijumi) izabrao svoju klavirsku kompoziciju, kao i to da je, kao pijanista s bogatom diskografijom od dvadesetak kompakt diskova (s impresivnim repertoarom od Baha do Šnitkea), svoj muzički jezik izgradio na evropskoj tradiciji. Svojim, moglo bi se reći, programskim ostvarenjem „Vizije duša“, predstavio se kao neoromantičar bujne zvučnosti i bogatog harmonskog jezika, tematski sadržaj djela „rasporedivši“ u oblik četvorostavačne barokne „crkvene sonate“ (po rasporedu stavova lagani,brz, lagani, brz), ali ga po principu Frankovog građenja ciklične forme povezavši i istim tematskim materijalom. Djelo prijemčive zvučnosti, svoj uznemireni drugi stav, tokatno-akordske tematike razvijene po cijeloj klavijaturi, motivski povezuje s ozbiljnim prvim stavom. Kantabilni, muzikalno interpretiran treći (Andante), najzad i s uzbudljivim uzmahom započeto finale (repetiranih udara i uzburkanih arpeđa kroz sve instrumentalne registre), te ponovna upotreba ideja iz prethodnih odsjeka u „zaključku“, ukazuju i svojim stilom i dosledno sprovedenim cikličnim principom u oblikovanju, na vjerovatni Durov veliki uzor, Sezara Franka, čiji je pijanistički opus, prvi u svijetu, kompletno snimio za čuvenu kuću Sony Classical, što u mnogome govori i o formatu ovog svestranog umjetnika – zaključuje u kritici Marija Adamov.

U nedjelju, 15. jula na programu 29.medjunarodnog festivala Dani muzike u  Dvorani Park, u 21:30h

SILVANO MINELLA, violina

FLAVIA BRUNETTO, klavir – Italija

Repertoar: Mozart, Mendelssohn Bartholdy, Debussy, de Falla

Nema komentara

Ostavite komentar

*

code