Prof. dr Vukašin Mihajlović: Institut treba ponosno da zadrži ime dr Sima...

Prof. dr Vukašin Mihajlović: Institut treba ponosno da zadrži ime dr Sima Miloševića i osnovnu djelatnost

9
Podijeli

Ove godine Institut Dr Simo Milošević proslavlja jubilej-70 godina uspješnog rada. Osnovao ga je veliki medicinski entuzijasta i pobornik liječenja prirodnim faktorima – primarijus dr Svetozar Živojnović.

Te faktore Igalo posjeduje kao nijedan drugi, ne samo primorski, već i kontinentalni lokalitet. To su ljekovito morsko blato, ljekovita mineralna voda, blaga mediteranska klima sa velikim brojem sunčanih dana tokom godine. Te faktore uočio je dr Živojinović i 1949. godine osnovao Jadransko prirodno lječilište, locirano uz samu obalu, blizu ušća rijeke Sutorine, pored nalazišta ljekovitog blata. Taj lokalitet stoga već odavno nosi naziv „Stara banja“.

Picerija i restoran

Lječilište je ubrzo preseljeno u centar Igala, u hotel Jankovića, koji je u tu svrhu adaptiran i opremljen. Potom je izgrađeno Dječije odjeljenje, po projektu čuvenog arhitekte Nikole Dobrovića. Lječilište je postalo poznato širom tadašnje države Jugoslavije i promijenilo je naziv u Zavod za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju Dr Simo Milošević.

Dr Simo Milošević je rođen u Кamenarima, bio je profesor Medicinskog fakulteta u Beogradu i poznati naučnik iz oblasti medicinske parazitologije, njegovo ime u medicinskoj nauci je zaspisano i priznato, bio je poznati antifašista i učesnik Narodnooslobodilačkog pokreta, život je dao za slobodu svog naroda. Institut s ponosom nosi njegovo ime i to ime treba da zadrži i ubuduće.

Gradnja Prve i Druge faze i edukacija fizioterapeuta i ljekara

Dr Živojinović je otišao u zasluženu penziju, a njegovo graditeljsko djelo nastavio je njegov pomoćnik i prvi saradnik – Nikola Mračević. Pod njegovim rukovodstvom i njegovim svesrdnim zalaganjem izgrađeni su i moderno opremljeni objekti Instituta popularno nazvani Prva i Druga faza.

Institut je postao najveći i najmoderniji internacionalni centar za multidisciplinarnu medicinsku rehabilitaciju, fizikalnu medicinu, balneoterapiju i talasoterapiju. U Institut su, sa izgradnjom Prve faze, počeli da dolaze na liječenje i rehabilitaciju bolesnici iz Norveške i Švedske, a sa izgradnjom Druge faze i iz drugih evropskih zemalja (Njemačke, Danske, Holandije, Belgije), kao i iz arapskih zemalja i Australije.

Institut je uporedo sa gradnjom uložio velik trud i sredstva u edukaciju kadrova – fizioterapeuta i ljekara. Osnovana je 1967. godine Viša fizioterapeutska škola, prve četiri godine kao područno odjeljenje Više medicinske škole u Zagrebu, a zatim je postala samostalna škola u okviru Univerziteta Crne Gore, najprije kao Viša, a s prelaskom na Bolonjski proces obrazovanja kao Visoka škola. Danas funkcioniše u okviru Medicinskog fakulteta Univerziteta Crne Gore kao Studijski program fizioterapije.

U Institutu su oragnizovane krajem sedamdestih i tokom osamdesetih godina prošloga vijeka postdiplomske specijalističke studije iz reumatologije uz aktivno učešće nastavnika iz svih medicinskih fakulteta ondašnje Jugoslavije. Zasluga za orgnizaciju tih studija pripada tadašnjem direktoru Instituta profesoru Milutinu Živkoviću.

Danas mnogi misle da je bilo lako graditi u ondašnjoj Jugoslaviji takve objekte, kao što su objekti Prve i Druge faze, što zaista nije bilo tako. Objekat Prve faze završen je 1973. godine u korporaciji i sa garancijom Intereksporta iz Beograda. Tu je veliku ulogu odigrao tadašnji direktor Ineks turista Petar Ćurić, rođeni Igaljanin.

Mračević se hrabro suprostavio Milki Planinc i državnom rukovodstvu

Veliki impuls i doprinos u razvoju Instituta dao je predsjednik Tito, koji je od 1975. godine, pa do smrti dolazio na liječenje u Igalo. Zahvaljujući najviše njemu dobijeni su krediti za izgradnju Druge faze, ali izgradnja je počela nakon njegove smrti.

U toku izgradnje država je upala u finansijsku krizu i odlučeno je da se svi veliki, kapitalni objekti, kao što je Druga faza, konzerviraju, pa da se završe kad dođu „bolja vremena“. S tim ciljem u Institit je došla, niko drugi nego, predsjednica Saveznog izvršnog veća, Milka Planinc sa najvišim državnim i političkim rukovodiocima Crne Gore. U svojstvu predsjednika Savjeta prisustvovao sam tom sastanku.

Кada je Milka Planinc izložila stav države, bez dvoumljenja suprostavio joj se Nikola Mračević, koji je bio na funkciji direktora Druge faze u izgradnji, rekavši:

„Možemo da konzerviramo ovaj objekat, ali biće to drugi Obrovac“.

Milka Planinc je zaćutala. Bio je to hrabar odgovor. Zašto? Zato što je u Obrovcu građena velika fabrika, koja je konzervirana i nikada nije završena, a o tome je brujala sva jugoslovenska štampa. Milka Planinc je bila rodom iz Drniša, iz kraja u kome je Obrovac. Zato je i zaćutala, a izgradnja Druge faze je nastavljena.

Institut poslije privatizacije

Kakva je  perspektiva Instituta kada se privatizuje? Na to pitanje mogu samo da odgovorim isto ono što bi odgovorili zdravstveni i drugi radnici Instituta i građani Herceg Novog: Institut treba da nastavi sa osnovnom djelatnošću, a to je fizikalna medicina i rehabilitacija, te da s osnovnom djelatnošću nikada ne prestane!

Novi vlasnik osnovnu djelatnost treba da unaprijedi u smislu modernizacije opreme i terapijskih i smještajnih kapaciteta i edukacije kadrova, prvenstveno ljekara i fizioterapeuta, a i drugih radnika. Fizikalna medicina i rehabilitacija je dinamična nauka, stalno se stiču nova saznanja, koja zdravstveni radnici treba da prate i usvajaju i da ta saznanja u praksi primjenjuju. Ono što se na fakultetu i u školi stiče samo je osnova, koja mora stalno da se nadograđuje.

Materijalni položaj svih radnika mora da se poboljša i da se ubuduće ne dešava, da, na primjer, specijalista sa višegodišnjim iskustvom i uz to načelnik odjeljenja ode u penziju sa 350 eura, a da ne govorimo o tome sa kojim iznosom ostali radnici odlaze u penziju.

I ono što je preduslov, da bi se sve ovo što sam rekao ostvarilo, to je da novi vlasnik mora tržište da proširi, to jest da iz više zemalja pacijenti dolaze u Institut, da svi kapaciteti tokom godine budu maksimalno iskorišćeni.

O autoru

Prof.dr Vukašin Mihajlović je došao u Institut prije 50 godina, kao ljekar opšte prakse sa stažom od pet godina. U Institutu je zavšio specijalizaciju iz fizikalne medicine i rehabilitacije i prošao kroz sve funkcije u medicini. Bio je dugo načelnik odjeljenja, generalni direktor i medicinski direktor, odnosno, kako voli da kaže, bio je posljednji socijalistički direktor.

Izdao je 4 knjige, jedna je doživjela četiri izdanja, druga dva iz oblasti fizikalne medicine i rehabilitacije. Danas je angažovan kao profesor u studijskom programu fizioterapije  u Igalu, koji je dio Medicinskog fakulteta Univerziteta Crne Gore.

9 Komentari

    • Koje kolege, tamo je danas samo jedan ili maksimum dva doktora medicinskih nauka, vi banjasi nijeste htjeli nista da ucite…

  1. Imaju li šta da kažu ovi što su cio život teglili i radili da bi ovi postali to što jesu. Bez radnika nebi ni oni imali titule . To je jasno . Spustite se malo u prizemlje ili poćite do drugog sprata nedaj bože do devetog.

    4
    2
  2. Ne pišite gluposti nego branite Institut.Institut u Igalu je Božiji dar i zasluga entuzijasta i vizionara koji su ga gradili 70 godina.Ako ga ne sačuvamo ovakvog kakvog su nam ga oni dali u amanet,onda ga mi danas i ne zaslužujemo.

    38
    2
  3. POŠTOVANI NOVLJANI,
    POŠTO ČESTO NA OVOM PORTALU KOMENTARIŠETE NERAD SLUŽBENIKA NAŠE OPŠTINE KOJIH IMA DUPLO VIŠE NEGO ŠTO TREBA I KOJE MI GRAĐANI FINANSIRAMO PUNEĆI OPŠTINSKI BUDŽET DA KOMENTARIŠETE PORAZNU ČINJENICU DA:
    “DOKTOR SPECIJALISTA SA VIŠEGODIŠNJIM ISKUSTVOM I UZ TO NAČELNIK ODJELJENJA ODE U PENZIJU SA 350 EURA.”

    37
    3
    • Nažalost, to jeste tragično. Ali i sami znate kako se obračunava penzija. Pod uslovom da su doprinosi za Fond PIO uredno uplaćivani. A kakve će tek mizerne penzije biti današnjim radnicima kojima se fiktivno isplaćuje zakonski minimum na bazi kojeg se plaćaju porezi i doprinosi, a dio plate isplaćuje ” na ruke”.

      17
      2

Ostavite komentar

*

code